Adriënne Nijssen

Recensie COC Friesland, april 2007

Humoristische, ontroerende en herkenbare verhalen over lesbiennes

In de holte van haar arm is het debuut van Adriënne Nijssen. Onlangs is er een derde boek van haar uitgegeven. In haar eerste verhalenbundel lezen we allerlei ontmoetingen met vrouwen. Humoristische, ontroerende en herkenbare verhalen over lesbiennes. Nijssens gevoel voor taal lees je in De holte van haar arm duidelijk terug, melodisch ga je het boek door. Een verhaal dat me blijft aanspreken is 'Laila'. Het gaat over de ontmoeting met een Iranese vrouw, die op zoek is naar een schoonmaakbaantje. Nijssen omschrijft het als volgt: "al maanden was ik op zoek naar, zoals dat tegenwoordig zo modern heet, een interieurverzorgster." In dit verhaal wordt zo duidelijk hoe moeilijk integratie kan verlopen, hoe mensen enorm van elkaar kunnen verschillen, maar ook hoe dicht je bij elkaar kunt komen. Als je je maar openstelt. Dat is de boodschap die Nijssen de lezer meegeeft in dit boek.

Nijssen is docente op het mbo en geeft onder andere Maatschappijleer. In de holte van haar arm is niet het eerste werk dat van haar hand verschenen is. Eerder schreef ze al voor Amarant en LaVita publishing. Vaker zijn werken van Nijssen onder het pseudoniem Anne Keen uitgebracht. Nijssens debuutroman is Dansen op de waterlijn en haar nieuwste roman is De derde draad.

Voor inspirerende verhalen en verhaallijnen is Nijssen een zeer goede aanrader!

 

Recensie uit: Gaykrant, nummer 514, september 2004

Veel vrouwenvreugd en -verdriet verzameld

Alice van Gilst

Een zeer verdienstelijk debuut; zo mag je de eersteling van Adriënne Nijssen wel noemen. Bijna dertig verhalen vertelt deze docente annex journaliste. Ze zijn gebundeld onder de titel In De Holte Van Haar Arm en onlangs verschenen bij de nieuwe LesBi-uitgeverij LaVita Publishing. Twee dingen in dit boekje vallen op: de zeer herkenbare LesBi-levensverhalen en het prachtige Nederlands waarin Nijssen ze vertelt. Zij schrijft niet alleen grammaticaal foutloos (wat nog maar weinig - met name jonge - mensen schijnen te kunnen) maar ook zeer muzikaal; met fraaie, melodische woorden die, in de juiste volgorde gezet, tezamen aangenaam cadancerende zinnen vormen. Een ware verademing voor neerlandici, recensenten en andere taalliefhebbers, dat 'Nijssense' Nederlands.

Als inspiratiebron voor haar verhalen dienden Nijssens vele en veelsoortige ontmoetingen met meestal lesbische vrouwen. Hieruit destilleerde de auteur de ontroerende, leuke, aangrijpende of pijnlijke gebeurtenissen in hun vriendschappen, liefdesgeschiedenissen en relaties. Ervaringen die de lezeressen zullen herkennen en vast ook wel emotioneel zullen raken. In De Holte Van Haar Arm is daarom een must in iedere LesBibliotheek.

Dit mag dan Nijssens debuutboek zijn; het is niet haar eerste publicatie. Zo schrijft ze geregeld voor een weekblad van Wegener en schreef ze eerder al, soms onder het pseudoniem Anne Keen, voor Amarant en voor www.la-vita.nl - "de informatieve site voor lesbische vrouwen" en sinds kort ook boekuitgever. Voor LesBi Nederland is het te hopen dat deze auteur en uitgever zullen doorgaan op de nu ingeslagen weg.

 

Recensie uit: Het Roze Rijk NPS, september 2004

Cindy van Rijswijk

Kenmerkend van de verhalenbundel is de aangenaam terloopse schrijfstijl, zonder hinderlijke bijzinnen en oeverloze gedachtekronkels achter de komma. En als de schrijfster zich daar aan lijkt te bezondigen, is het praktisch onmogelijk de aandacht te verliezen. Nijssen schrijft vlot, bondig en gemakkelijk.

Hoewel gemak ook kan leiden tot oppervlakkigheid, weet Nijssen dit te voorkomen door situaties zo subtiel te schetsen dat de herkenbaarheid het wint van de ogenschijnlijk ontbrekende diepgang. Een spanning opvoeren en beschrijven in vaak niet meer dan achthonderd woorden maakt duidelijk dat Nijssen gezegend is met een onmiskenbaar talent.

Uit het verhaal In de holte van haar arm:

Corine draait zich om en als een luchtbel spat de herinnering uit elkaar. Automatisch draai ik met haar mee. Slapen lukt nu niet meer. Ik sla mijn armen om haar heen, streel haar zachte buik, voel het verlangen terugkomen, zo het al was weggeweest. Mijn lief wordt wakker van mijn handbeweging, zegt iets, heel zachtjes en kijkt me met slaperige ogen aan. Een blik is genoeg om te zien wat ik graag zou willen. Haar “zal ik je in slaap vrijen?” is dan ook eigenlijk een overbodige vraag. Ik geef geen antwoord, maar laat haar zachtjes begaan.

Als ik uren later alle sterren heb gezien, de maan gekust en mijn lief omhelsd, zijn de muizenissen van de dag er niet meer, geen herinneringen die mij wakker houden. In de holte van haar arm, het zo dierbare plekje, val ik ver na middernacht in een droomloze slaap.

Adriënne Nijssen is docente in het M.B.O. en geeft onder andere maatschappijleer. Ze is tevens journaliste bij een weekblad van Wegener B.V. en landelijk bestuurslid van een organisatie voor lesbische en biseksuele vrouwen.

Eerdere publicaties van Nijssen zijn verschenen in La Vita en Amarant, waarvan sommige onder het pseudoniem Anne Keen.

 

Recensie uit: Amarant, september 2004

In de holte van haar arm – Debuut van Adriënne Nijssen

Anne Krijger

Adriënne Nijssen is natuurlijk geen onbekende van ons. Als trouwe lezers van Amarant kennen we haar allereerst van haar Boekenrubriek. Al ruim vier jaar houdt Adriënne ons op de hoogte van de boeken die zij gelezen heeft. Zij maakt ons niet alleen attent op nieuw uitgekomen titels, maar ook de “gouwe ouwe” worden weer onder onze aandacht gebracht.

Daarnaast kennen wij Adriënne als bestuurslid van Groep 7152. In die functie verzorgt zij het bestuursnieuws van Groep 7152 in Amarant. Maar lest best kennen wij Adriënne als schrijfster. In het meinummer van 2000 publiceert Adriënne haar eerste verhaal IJskoud. Vanaf dat moment treffen we bijna in elke Amarant een verhaal van haar aan. Eerst onder haar eigen naam en later onder het pseudoniem Anne Keen.

Al die jaren heb ik die verhalen met plezier gelezen. Het was dus goed nieuws dat Adriënnes eerste boek: In de holte van haar arm, is uitgegeven. Een bundel met negenentwintig verhalen, waarvan er zes al eerder in Amarant verschenen. Het zijn stuk voor stuk miniatuurtjes, waarin het bijna altijd over ons gaat: lesbische vrouwen. Elk verhaal roept wel iets in mij op: ontroering, verbazing of ongeloof. Soms moet ik grinniken, een andere keer stemt een verhaal mij tot nadenken. Dan komt de beschreven situatie mij maar al te bekend voor. Voor mij zijn het ideale verhaaltjes-voor-het-slapen-gaan of voor in de trein, op het strand of in de tuin.

Ik heb de bundel in erg korte tijd moeten lezen, omdat de kopijsluitingsdatum van Amarant al angstig dichtbij was. Dat vond ik jammer. Want een doos lekkere chocolaatjes eet ik ook niet achter elkaar leeg. Ik zoek er liever af en toe één of twee uit en bewaar de rest voor later……

 

Recensie uit: Nederlandse Bibliotheek Dienst BV

Drs. Madelon de Swart

Deze 29 korte verhalen en impressies van 2-6 pagina's lengte gaan meestal over lesbische vrouwen die in de veertig zijn, hun liefdes, relaties en leefomgeving. Zo gaat het titelverhaal over het je geborgen voelen bij je grote liefde, gaat 'Laila' over het goede contact van een lesbische vrouw met haar Iranese werkster en gaan andere verhalen over verliefd worden als single of als je al een relatie hebt, over relatieproblemen, het omgaan met je ex of de ex van je geliefde. Herinneringen aan vroeger, de afwijzende reactie van gelovige ouders, daten via internet, de eerste vakantie samen, een spontane ontmoeting. Het boekdebuut van de MBO-docente maatschappijleer en journaliste (ze schreef onder het pseudoniem Anne Keen in de bladen Amarant en LaVita) bevat goed geschreven, charmante korte verhalen die vóóral een soort impressies zijn en opvallen door de goede sfeertekening. Ze doen daarmee denken aan de columns van Martin Bril in de Volkskrant. Gezien de inhoud zijn de verhalen heel herkenbaar voor lesbische en biseksuele veertigers en vijftigers, vooral vrouwen met kinderen.

 

Recensie uit: Zij aan Zij, juli 2004

Een arm vol lesbobloempjes

Margriet Hogewind

Op 7 juni 2004 werd in Leeuwarden uitgeverij LaVita opgericht op de fundamenten van de voormalige uitgever van het magazine LaVita. Uitgeverij LaVita stelt zich tot doel om romans en verhalenbundels uit te geven met een lesbisch thema. Zo werd met gepaste trots op zondag 19 juni de eerste uitgave gepresenteerd bij boekhandel de Feeks in Nijmegen. Deze eerste uitgave is de verhalenbundel In de holte van haar arm, het schrijfdebuut van Adriënne Nijssen.

Nijssen is docente maatschappijleer aan een MBO-opleiding en sinds kort journaliste bij een bekend weekblad. Ze is bestuurslid van een landelijke organisatie voor lesbische en biseksuele vrouwen en schreef voor Amarant en het magazine LaVita, waarvan sommige artikelen onder het pseudoniem Anne Keen.

Haar debuutverhalenbundel In de holte van haar arm bestaat uit negenentwintig korte verhalen, die stuk voor stuk een zeer herkenbare situatie van de vrouwenliefde beschrijven. De verhalen zijn geschreven in de ikvorm, wat het heel persoonlijk maakt. Elk verhaal is niet langer dan vier pagina's en zo ontstaan kleine bloempjes van herkenbaarheid, die vertederen, confronteren en ontroeren. De verhalen staan niet bol van lesboseks, maar die is wel impliciet aanwezig, subtiel en van een ingetogen intimiteit. Zo bevat de bundel lieve verhalen en verdrietige verhalen, pijnlijke verhalen en herinneringsverhalen, bi-verhalen en lesboverhalen. Het is vooral de persoonlijke invalshoek die Nijssen heeft gekozen die het lezen zo plezierig maakt: geen langdradige therapeutische analyses, maar gewoon het leven in kleine schetsen en beeldende taal.

 

Recensie uit: ‘Op de boekenplank’, Lesbisch Archief Nijmegen, juni 2004

Lukke Boots

Dit boekje met verhalen is het debuut van Adriënne Nijssen. De verhalen hebben een beperkte lengte en lezen ook daarom lekker weg. Het centrale onderwerp is de liefde van OSV (Ons Soort Vrouwen). De Grote Liefde, het Afscheid van de Geliefde, de Onbereikbare Vrouw, het Klem Zitten tussen Twee Vrouwen, de Vrouw die van jou houdt, maar jij eigenlijk niet van Haar. Maar ook: je eigen grenzen kunnen en leren stellen. En: hoe blijf ik een (gewone) Vriendin van mijn Ex? Van die verdrietige en blije zaken des (lesbische vrouwen)levens, die herkenbaar en bedoeld zijn voor een groot publiek: een lach, een traan en wijze lessen.

Nijssen is een schrijfster die met eenvoudige taal een gevoelige snaar weet te raken. Bewust poëtische zinnen als: 'Een gedichtje waarin ze Andrea beloofde dat ze op een ochtend wakker gekust zou worden door zon, zeewind, de geur van verse koffie en haarzelf (p. 53).

Vakanties worden doorgebracht op vrouwencampings en in kleine hotelletjes. Glaasjes rode wijn worden genipt bij warme haardvuren. Glazen mokken koffie verkeerd worden genuttigd in bruine cafeetjes. Langs de woelige zee wordt naar hartelust gewandeld. In eenzame auto's langs donkere wegen wordt mobiel gebeld. In doorwoelde bedden wordt hevig gedroomd en veel verlangd.

Het verhaal in dit bundeltje dat mij het meest aanspreekt is dat van de Paashaas en de Paaseitjes. Daarin wordt de hoofdpersoon met Pasen altijd herinnerd aan haar jeugd, waar een strenge moeder de hoofdrol speelt.

De schrijfster schreef in het verleden al columns voor de tijdschriften Amarant en La Vita.

Wij wensen Uitgeverij LaVita en Adriënne Nijssen veel succes met dit boekje; hopelijk volgt voor allebei heel veel meer.

 

Recensie uit ZiZo, januari 2005

Deze verhalenbundel herbergt negenentwintig stukjes proza.  De schrijfster van dit debuut introduceert de lezer/es in de leefwereld van verscheidene - veelal lesbische - vrouwen. Ze schotelt momentopnames voor. Met een minimum aan woorden troont Adriënne Nijssen je mee naar belangrijke momenten in het leven van de hoofdpersonages. Doordat het slechts flitsen zijn, smeed je geen echte band met één van hen, maar toch weet de schrijfster emoties op te wekken. Alle personages hebben één ding gemeen, ze stralen menselijkheid uit en bovenal kwetsbaarheid.

Er waart een zekere weemoed door het boek. De meester verhalen in "In de holte van haar arm" zijn gevuld met onderhuids verdriet. De vrouwen houden of hielden van elkaar, maar daar stopt het zelden. Er schuilt meer dan eens een addertje onder het gras. Niet altijd giftig, maar toch verraderlijk genoeg om hun vertrouwen aan te tasten of hun zekerheid op de helling te plaatsen.

De meeste hoofdstukken beleef je in de ik-persoon, maar soms ben je enkel toeschouwer De toegankelijke verteltrant en de herkenbare situaties dragen ertoe bij dat je de vrouwen in de verhalen ongemerkt van een eigen achtergrond voorziet. Je breit zelf als het ware verder op de korte schets die Adriënne Nijssen voorlegt. Voorts hanteert ze een vlot taalgebruik en korte zinnen.

Kortom: het boek is niet dik, de verhalen niet groots, maar de inhoud weet bij tijden een gevoelige snaar te raken. Ideaal om in een rugzak of handtas mee te nemen en tussendoor op de tram of bus ter hand te nemen of tijdens de middagpauze even boven te halen om het werk uit je hoofd te zetten. (IDW)

 

Dit schreven lezeressen bij Bol.com

Kan een boek te dun zijn?

Ja dus, ik heb zeer genoten van de rijke variatie aan verhalen. En Adriënne Nijssen schrijft goed. Ik zou zeggen doe mij nog maar een paar van dit soort bundels, heerlijk voor onderweg, vlak voor het slapen gaan en op vakantie.